بيشه انديشه ها Бешаи андешахо

در سوگ استاد شکوری

 

"هر باد که از سوی بخارا به من آید"

با یاد تو ای مرد کلام و سخن آید

 

دیوار دگر دَور بخارا سخنت بود

شیوا سخنی کز در جان در بدن آید

 

از شهر بخارا نفس زنده ی تاجیک

از فیض وجود تو به طرف وطن آید

 

روشنگر کاشانه سامانی تو بودی

رفتی و غم و غصه ز هر انجمن آید

 

با رفتن پردرد تو از عالم فانی

پرچم به دوشنبه به نظر چون کفن آید

 

هر کس که از این پس سخن تاجیکی گوید

"اول سخنش نام تو اندر دهن آید"

 

+ نوشته شده در سه‌شنبه ٤ مهر ،۱۳٩۱ساعت ٩:٥٠ ‎ب.ظ توسط اعظم خواجه اف Аъзам Хучаста نظرات ()

اکنون

 

از کوچه های بی چراغ یادهای کور

 آمد هوای بودنت در عالم دلم

 باشد بیای و با بوسه ی مهین

 زستن عطا کنی بر آب و بر گلم.

 

 تو پاره ی جداشده از پیکر منی

 چون سایه یاد تو همواره با من است

 باری نشد که بنگری با چشم دل به من

 آن چشم بسته و آن دل ز آهن است.

 

 اکنون به گور یادها این ناله ها چه سود

 آب از کنار باغ ما بی تاب رفته است

 آن کاخ آرزو کاهی شده دریغ

 چون نقش بی اثر با آب رفته است.

+ نوشته شده در پنجشنبه ۱۸ اسفند ،۱۳٩٠ساعت ٤:۱٧ ‎ب.ظ توسط اعظم خواجه اف Аъзам Хучаста نظرات ()

تا تم هستی

"تا تو هستی و غزل هست"، من و تو هستیم

   عشق را عزم و جدل هست، من و تو هستیم

   تا وفا هست و جفا هست، و در این وادی

   شیوه ی روز ازل هست، من و تو هستیم

   تا در این میکده ی عشق ز شور و مستی

   با توام قصد بغل هست، من و تو هستیم

   تا در آن بوسه گَهِ همچو انارِ رویت

   شهد انگور و عسل هست، من و تو هستیم

   تا در این زیستگَه بولعجب آدمیزاد

   سایه ی تیغ اجل هست، من و تو هستیم

 ××××××××

 

"از محمد علی بهمنی شاعر سرشناس ایرانی

+ نوشته شده در جمعه ٢۱ بهمن ،۱۳٩٠ساعت ٤:٥٠ ‎ب.ظ توسط اعظم خواجه اف Аъзам Хучаста نظرات ()

ناله ای در سوگ استاد ربانی

آه از این گردش چرخ فلک

می زند هر دم به زخم ما نمک

 

 آه از ترفند این عیّاش پیر

می نگردد از خون تاجیک سیر

 

 شهر کابل غرق در ماتم شده

قلب هر تاجیک اسیر غم شده

 

 ای دریغ از بخت شور ملتا

بار اِله، از ما بگیر این علتا

 

 جوهر مارا تو بر ما رو نما

فطرت مارا بنا کن، ای خدا

 

 شخصیت بخش و محلبازی بگیر

این همه جرم و دغلبازی بگیر

 

 ما اگر آزاده ایم، آزادگان

از چه در بند و ذلیل و ناتوان؟

 

مرگ ربانی فقط یک مرگ نیست

انچری*، عاری ز شاخ و برگ نیست

 

ریشه ی تِرورها در آب هست

صد دریغا خلق من در خواب هست

 

تاجیکا، ایّام بیداری رسید

صبح رستاخیز بیداری دمید

 

باید اکنون ما همه یک جا شویم

زین همه "من"-ها رهیم و "ما" شویم.

 

*انچر- درخت نحس و سمی

 

+ نوشته شده در جمعه ۱٥ مهر ،۱۳٩٠ساعت ٩:٥٠ ‎ق.ظ توسط اعظم خواجه اف Аъзам Хучаста نظرات ()

شکر خدا می کنم

 

روح تنم عطر بهاری شمید

چشمه ی خوشحالی قلبم دمید

باغ وجودم همه شد گلفشان

زاغ غم از سینه ی من پر کشید

ذلمت آژنگ جبینم زدود

صبح تبسم به لب آمد پدید

رنج و پریشانی و بی خوابی رفت

روز نشاط و دم شادی رسید

قفلک و زنجیر قفس پاره شد

کفترم از پنجه ی شیطان رحید

شکر خدا، شکر خدا می کنم

مرغ طرب در بر من آرمید

 

Руху танам атри бахорй шамид

Чашмаи хушхолии калбам дамид

Боги вучудам хама шуд гулфишон

Зоги гам аз синаи ман пар кашид

Зулмати ожанги чабинам зудуд

Субхи табассум ба лаб омад падид

Ранчу парешонию бехобй рафт

Рузи нишоту дами шодй расид

Куфлаку занчири кафас пора шуд

Кафтарам аз панчаи шайтон рахид

Шукри Худо, шукри Худо мекунам

Мурги тараб дар бари ман орамид

 

+ نوشته شده در دوشنبه ٦ تیر ،۱۳٩٠ساعت ٦:٥٤ ‎ق.ظ توسط اعظم خواجه اف Аъзам Хучаста نظرات ()

عبث نبود

چه روزها گذشته است

که عقل در قفس نبود

و در گلو نفس نبود

مرا به جز نبودن و ندیدن خودم هوس نبود

برای پلک نحس دیده ام

به خرمنی غبار خس نبود.

 

چه روزها،چه روزها،

به روی مو دویده ام،

به قله های بو رسیده ام،

ز دست ابرها گرفته ام

و دامن پر از سراب سایه را کشیده ام

که در کنار کاروان راهیان طنین ناله ی جرس نبود.

 

چه روزها، چه روزها،

که له شدم به زیر بار زندگی

به پای خود شتافتم به سوی دار زندگی

ز خود برون شدم چو دود

من از فشار زندگی،

و لاابال و بی پناه مثل من مگس نبود.

 

چه روزها، چه روزها،

ندیده بوده ام نبودِ بوده را،

در  ز لطف و مهربانی و صفا گشوده را،

نگاه گرم غصه های سینه ام زدوده را

نسیم گردِ غم ز صورتم ربوده را

و یافتم

         که آن همه دعا عبث نبود!

           

 

 

Чй рузҳо гузаштааст

Ки ақл дар қафас набуд

Ва дар гулу нафас набуд

Маро ба чуз набудану надидани худам ҳавас набуд

Барои пилки наҳси дидаам

Ба хирмане ғубори хас набуд

 

Чй рузҳо, чй рузҳо

Ба руйи му давидаам

Ба қуллаҳои бу расидаам

Зи дасти абрҳо гирифтаам

Ва домани пур аз сароби сояро кашидаам

Ки дар канори корвони роҳиён танини нолаи чарас набуд

 

Чй рузҳо , чй рузҳо

Ки леҳ шудам ба зери бори зиндагй

Ба пойи худ шитофтам ба суйи дори зиндагй

Зи худ бурун шудам чу дуд

Ман аз фишори зиндагй

Ва лоуболу бе паноҳ мисли ман магас набуд

 

Чй рузҳо, чй рузҳо

Надида будаам набуди бударо

Дари зи лутфу меҳрубонию сафо кушударо

Нигоҳи гарми ғуссаҳои синаам зудударо

Насими гарди ғам зи суратам рабударо

Ва ёфтам,

                ки он ҳама дуо абас набуд

 

 

+ نوشته شده در چهارشنبه ٢۱ اردیبهشت ،۱۳٩٠ساعت ٤:٤۱ ‎ب.ظ توسط اعظم خواجه اف Аъзам Хучаста نظرات ()

نوروز عالم آمده

ای عاشقان،ای عاشقان، نوروز عالم آمده،
ایام عشق و عاشقی بر خطه ی جم آمده.
خیزید،بر صحرا روید ، پیراهن از تن برکنید،
شادی کنید ، شادی کنید، پایان هر غم آمده.
در هستیی خود گم شوید،در کهکشان انجم شوید،
شوری به پا سازید همی دریا به شبنم آمده.
جام صبوحی آورید تا عقل عاقلتر شود،
کین محتسب از داوری نالان و ملزم آمده.
اندر رکاب این بهار یک عشف پاک و بی غشی
با نکهت بابونه ها بر قلب "اعظم" آمده.

        

 

Эй ошиқон,эй ошиқон, Наврузи олам омада,

Айёми ишқу ошиқй бар хитаи Чам омада

Хезед бар саҳро равед, пироҳан аз тан барканед

Шодй кунед, шодй кунед, поёни ҳар ғам омада

Дар ҳастии худ гум шавед, дар Каҳкашон анчум шавед

Шуре ба по созед ҳаме, дарё ба шабнам омада

Чоми сабуҳй оваред, то ақл оқилтар шавад

К-ин муҳтасиб аз доварй нолону мулзам омада

Андар рикоби ин баҳор як ишқи поку беғаше

Бо накҳати бобунаҳо бар қалби Аъзам омада

+ نوشته شده در جمعه ٢٧ اسفند ،۱۳۸٩ساعت ۸:٤٧ ‎ق.ظ توسط اعظم خواجه اف Аъзам Хучаста نظرات ()

لیک

همسایه ی ما شعر نمی خواند و لیک

قانون و فن زلال می داند و لیک

از حرف و هجای من خوشش می آید

بنوشتن اینگونه نمی تاند و لیک

خواهد همه شب کتاب اشعار مرا

با دیده ورق ورق بگرداند و لیک

از بیم حسادت دو سه حاجی نما

دروازه به روی خویش پوشاند و لیک

یک شاعرکِ حسودکِ کبراندیش

من را ز یکی "بلاگ" می راند و لیک

فردای جهانِ شعر، نه ما و نه او

بیت و غزل و زلال می ماند و لیک

+ نوشته شده در شنبه ٢۱ اسفند ،۱۳۸٩ساعت ۱٠:٢٠ ‎ق.ظ توسط اعظم خواجه اف Аъзам Хучаста نظرات ()

مکتب دیوانه.شعر بر سبک زلال

در این شب دیوانه

در ولوله ی مکتب دیوانه

تقوا وُ جنون با هم گَه نهی و گَهی نفی اند

کفر آمد و تقوا شد چون سلسله  در مذهب دیوانه

هر دار شده دارو،هر دشت چو گلگشت است

در خنده ی تاب و تب دیوانه

زیر لب دیوانه

+ نوشته شده در پنجشنبه ٢ دی ،۱۳۸٩ساعت ٥:۳٥ ‎ب.ظ توسط اعظم خواجه اف Аъзам Хучаста نظرات ()

نیایش

 

تورا چو یاد می کنم، جهان می شوم، خدا

 کنار تو رسیده بی کران می شوم، خدا

صفات تو که می برم، زمین می شود سما

در این میانه همچو کهکشان می شوم، خدا

تورا صدا نمی کنم،چو خود همیشه با منی

منم که از تو گه-گهی نهان می شوم، خدا

اگر گهی ز رنج و یاس دلم شکست و پاره شد

به تو پناه برده پُرتوان می شوم، خدا

نبودی- جاذبه کجا؟ تو هستی، هست جاذبه

که از تو سوی تو چنین روان می شوم، خدا

مرا ز خود مران که من غبار درگه توام

و با تو در خودیی خود عیان می شوم، خدا

Ниёиш

Туро чу ёд мекунам, чаҳон мешавам, Худо
 Канори Ту расида бе карон мешавам, Худо
 Сифоти Ту ки мебарам, замин мешавад само
Дар ин миёна ҳамчу Каҳкашон мешавам, Худо
 Туро садо намекунам, чу худ ҳамеша бо манй
Манам, ки гаҳ-гаҳе зи ту ниҳон мешавам, Худо
Агар гаҳе зи фарти яъс, дилам шикасту пора шуд
 Ба Ту паноҳ бурда пур-тавон мешавам, Худо
Набудй-чозиба кучо? Ту ҳастй-ҳаст чозиба
Ки аз Ту суи Ту чунин равон мешавам, Худо
Маро зи худ марон, ки ман ғубори даргаҳи туам
Ва бо Ту дар худийи худ аён мешавам, Худо

+ نوشته شده در دوشنبه ۸ آذر ،۱۳۸٩ساعت ٥:٥۱ ‎ب.ظ توسط اعظم خواجه اف Аъзам Хучаста نظرات ()